Fractieforum
Grip op vliegtuiglawaai
Dit keer maar even een “luchtig” onderwerp. Hoewel herrie genoeg. Ik laat de ombouw van de Amstelveenlijn, het parkeerbeleid, de plastic inzameling en zelfs die vermaledijde golfweg even voor wat het is. Hoewel wat parkeren betreft toch even een zucht. Oh wethouder leer het nu toch eens. Ga in het vervolg alsjeblieft eerder met het volk in gesprek. Dat zou zoveel onrust wegnemen. Neem de dingen die bewoners inbrengen serieus. De gemeenteraad kan dan best nog even wachten.
Ik wil het hebben over dat andere onderwerp dat me van de straat hield. Het vliegen. Waar wij als raad eigenlijk niet over gaan. En juist daarom ligt hier een grote uitdaging. Want er klopt iets niet. De Buitenveldertbaan wordt veel vaker gebruikt dan is afgesproken. Ook in de nacht. Dus heb ik samen met GroenLinks bij het college de noodklok geluid en vragen gesteld. U vindt ze elders op onze website. Maar wat ik nu toch hoor: ‘Ook wij zijn bezorgd’ antwoordt het college. ’Maar er is een marge. Die afspraken blijken behoorlijk rekkelijk’. En dan begint het me toch ingewikkeld te worden voor een eenvoudig raadslid van de veengrond. Maar ik zal proberen de kwestie in woorden te vatten.
In 2010 hebben ze (Schiphol, het RIVM, gemeenten en weet ik veel wie allemaal) een pakket afspraken vastgesteld. Hoe eenvoudig kan het leven zijn, want het heet gewoon : Vliegen Volgens Afspraak (VVA). En in dat VVA staat dat de Buitenveldertbaan maar 20.000 keer per jaar mag worden gebruikt. Hier wonen immers de meeste mensen die door het lawaai gestoord worden. In de nacht mag er alleen worden gevlogen als er op een andere baan iets aan de hand is, of wanneer voor andere banen teveel wind is. Nou, ik weet niet hoe het u vergaat. Maar ik lig regelmatig te shaken in mijn bedje als er weer eens een vracht sinasappelen om tien over half twee des nachts wordt aangevoerd. Ook als er geen storm, regen of windvlaag te herkennen is. Dus zegt ook de SWAB (de Schiphol werkgroep Amstelveen /Buitenveldert, hier klopt iets niet. Die vliegmaatschappijen vinden de Polderbaan die in de nacht moet worden gebruikt niet fijn. Die ligt ver weg en betekent lang taxiën en dus kostbare tijd en brandstof. Dus gaan ze stiekem toch de Buitenveldertbaan nemen. Zou dat echt zo zijn!? En hoe kunnen we dat dan controleren?
En dus hadden we de meester himself in de commissie RWN. Hans Alders. De vroegere minister, nu architect van de zogenaamde Alders tafel. Waar met alle betrokken partijen wordt gepolderd over het eerlijk verdelen van het vlieglawaai. Interessant. De man kan het allemaal helder uitleggen. Het is gewoon een wonder dat een piloot zo wie zo weet waar hij naar toe moet als je dat allemaal hoort. Ik zou al lang mijn kist midden op de A4 hebben gepoot. Mens wat komt daar veel bij kijken. Maar of ik na dat uurtje babbelen in de commissie nu weet waar ik aan toe ben? Nee, dat kan ik toch niet zeggen. Er zijn inderdaad marges, maar ook heel harde afspraken. En wie beslist wanneer moet of mag worden afgeweken? En hoe controleer je het allemaal en wie doet dat? Punten van blijvende zorg die ook meneer Alders niet heeft kunnen wegnemen.
Dus wethouder Groot, laten we vooral in het belang van Amstelveen samen optrekken en heel alert blijven op wat er gebeurt. In de nacht vliegen over de Buitenveldertbaan mag niet. Laat dit ook voor u zorgpunt nummer één zijn. Stuur ons niet de lucht in met vage antwoorden, maar ga er voor dat misbruik wordt uitgesloten. Ik ben uiteraard niet tegen vliegen, maar sta als het moet gereed voor verder protest.
Second Opinions
We leven in een tijd van “tweede rondes”. Ergens nog een keer over nadenken en dan tot andere conclusies komen dan de conclusies die
je eerder had getrokken. Premier Rutte doet het de laatste tijd vaak. Nog niet
lang geleden was hij een vooraanstaand lid van de oppositie. Er waren
verkiezingen op handen. Toen was hij een liberaal die stond voor het vrije
woord, voor de duidelijke scheiding tussen kerk en staat, voor de ontplooiing
van het individu of het nu om mannen, vrouwen, homo’s, Oost-Europeanen of
allochtonen ging. Het maakte voor Rutte niet uit, want het zou ook helemaal
niet uit moeten maken. Iedereen is gelijk.
Maar ja, een regering formeren is toch lastig. Met de PVV en
dan toch maar de andere kant op kijken wanneer er weer abjecte standpunten
worden ingenomen. En tja, geen meederheid in de Eerste kamer: “Bij nader inzien
zijn er veel overeenkomsten tussen de VVD en de SGP”.
De prognoses van het Centraal Plan Bureau dwingen de
regering ook tot een tweede ronde bezuinigingen. Negen miljard structureel
bezuinigen. Dat is 16 (!) miljard aan maatregelen vanwege alle
uitverdieneffecten (bezuinigen leidt tot vertraging van de groei en meer
werkloosheidsuitkeringen, zodat men nog meer moet bezuinigen om het
oorspronkelijke doel te halen).
Misschien leidt deze tweede ronde bij Rutte ook tot andere inzichten,
maar ik denk het niet. Ik denk dat dit kabinet deze crisis op exact dezelfde
beroerde manier gaat proberen op te lossen als ze nu al doen. Geen echte
hervormingen maar vooral visieloos snijden in onderwijs, cultuursubsidies en ontwikkelingssamenwerking. En dat zij daarnaast doorgaan met onze concurrentiepositie
te schaden door zaken te doen met een gedoogpartner die het liefst onze
handelspartners schoffeert, de gulden opnieuw invoert en uit de Europese Unie
wilt stappen.
Ik hoop dat ik geen gelijk heb en dat ze wel de
noodzakelijke maatregelen gaan nemen. De economische situatie waarin wij als
Nederland zitten is ernstig en de ramingen vertellen ons dat we sneller
pijnlijke maatregelen moeten nemen. Deze bezuinigingsrronde is moeilijker in te
vullen dan de ronde hiervoor. Het zou goed zijn wanneer maatregelen worden
gesteund door een meerderheid die groter is dan de helft plus 1 in beide
kamers. En dan komt er waarschijnlijk ook een tweede ronde bezuinigingen in de
gemeente Amstelveen. En ook voor de steun voor dat pakket zou hetzelfde moeten
gelden: meer dan de helft plus 1.
Frank Berkhout - Raadslid D66 Amstelveen
Vanzelfsprekend...
Laatst was mijn 12-jarige neef op bezoek. Toen ik zei dat ik
nog wat moest lezen over ‘iets politieks’ zei hij: ‘oh ja… jullie hebben het
steeds over de euro….’
Nee, daar hebben we het in de vergaderingen van de gemeenteraadsfractie van D66 in
Amstelveen dus meestal niet over.
Na een leerproces van anderhalf jaar is de lokale politiek niet langer een kinderachtig aftreksel van de landelijke grote broer voor mij. OK, we hebben het niet direct over de Euro of acties in Afghanistan, maar over zaken in onze gemeente die we allemaal zo vanzelfsprekend vinden. Van de zandbakken in onze wijken tot een ondertunneling van de A9, van de vuilnisophaaldienst tot ontwikkelingsplannen voor de krappe Amstelveense grond, alle besluiten worden democratisch genomen. Het voorwerk en de voortgang moeten gecontroleerd worden. Dat gebeurt voornamelijk in de commissies. Het commissiewerk onttrekt zich meestal aan de interesse van de burger. Behalve als er iets met eigen vuilnisbak, eigen straat of buurt gaat spelen, dan vinden wij het vanzelfsprekend dat we in kunnen spreken en onze standpunten kunnen verdedigen.
Vaak hebben die bijdragen een
hoog ‘Not in my backyard’ gehalte (Dat geldt niet alleen voor de
vuilcontainers!). Dan worden de fracties benaderd en vindt iedereen het
vanzelfsprekend dat er meteen oog en oor is voor de problemen. Dat vindt de
fractie ook en we proberen dan ieders interesse zo goed mogelijk te verdedigen.
Naast het voorbereidingswerk houden we contact met onze
achterban. Bezoeken we wijkplatforms, de stadsregio en allerlei groepen in de
samenleving, zoals de brandweer, de ateliers, ROVER en OLGA. We gaan naar
congressen en scholen onszelf bij,
vanzelfsprekend nemen we deel aan het project ‘Papierloze Raad’ en proberen we
alle deadlines van kranten,het indienen
van vragen, amendementen en moties te halen. Het is ook zaak je politieke
ideeën zo goed mogelijk te presenteren en dus werk je altijd met de PR-mogelijkheden
in je achterhoofd. Vanzelfsprekend doen de meesten dit naast de gewone dagbesteding. Naast een
woelig thuisfront, een startende onderneming of een drukke baan met nog een
academische studie ernaast. In stilte wordt er door heel veel mensen heel veel tijd in de organisatie van onze
gemeente gestopt.
En dat laatste vind ik het meest opmerkelijke. En het minst
vanzelfsprekende.
Anne-Mieke van der Vet
Burgerraadslid commissie Ruimte, Wonen en Natuur
DOORBRAAK INRICHTING STADSPLEIN BEREIKT
Afgelopen woensdag ( 9 november) stond de begrotingsbehandeling in de Raad op het programma. We hebben het college een aantal kritische vragen gesteld over belangrijke thema’s als Jeugd, Bereikbaarheid, Ruimtelijke kwaliteit en Economische kwaliteit.
Naar de mening van de fractie van D66 treden vertragingen bij die terreinen op en is meer actie gewenst: de kwestie A9, vervoerscentrum Carmenlaan, compenserende maatregelen voor het verdwijnen van het bibliotheekfiliaal Middenhoven en de promotie van het Groen in Amstelveen.
Bij economische kwaliteit en daaraan gekoppeld het Stadshart van Amstelveen is een belangrijke doorbraak door onze fractie bereikt wat betreft de inrichting van het stadsplein. Zoals u wellicht weet heeft de fractie van D66 eerder een 10-puntenplan gepresenteerd om het plein te verlevendigen. In september van dit jaar hebben we als vervolg daarop nog een enquête gehouden over het plein, de markt en het winkelaanbod.
Met name de inrichting van het plein leeft sterk bij de Amstelveners. Men vindt het plein saai,onaantrekkelijk en te weinig intiem. U kent de landelijke reclamespot die de spot drijft met de saaiheid! Er moet dus iets gebeuren en er gaat nu ook iets gebeuren! Een amendement van D66 over het plein is aangenomen met een grote meerderheid. Wat staat nu op de rol?
-Ten eerste wordt een overzicht gemaakt van de acties die al ondernomen zijn om het plein te verlevendigen.
-Ten tweede wordt in samenwerking met de eigenaar van het stadshart en andere partijen de focus gericht op het stadsplein en een concreet plan uitgewerkt. Dit plan wordt voor de kadernota 2013( zeg maar mei 2012) aan de Raad voorgelegd.
-Ten derde zal bezien worden, ook bij de kadernota 2013, welke incidentele middelen nodig zijn voor de uitwerking van het plan.
Eindelijk komt er dus beweging, een echt plan de campagne om het plein een beter en aantrekkelijker aanblik te geven. Die doorbraak hebben we met inspanning van de gehele fractie bereikt. Een succes voor D66. Nu nog bij de presentatie van het plan de zaak verzilveren in het belang van alle Amstelveners! We leven in crisistijd, maar bij dit punt mogen we toch optimisme uitstralen!
Rien Alink, fractievoorzitter.
Sociaal-liberalisme in Amstelveen
Nu het al ruim twee en een half jaar geleden is dat ik bij
D66 ben binnengehaald door Tawros en Michel werd het eens tijd voor de man met
de hamer om bij me langs te komen. ‘Waar doen we het voor?’ ‘Hoe staat het
ervoor?’ ‘Hoe zal de toekomst eruit gaan zien voor de lokale partij?’ Allemaal
begrijpelijke vragen met een bijna paniekerige
ondertoon, waarvan de antwoorden nou juist gedegen en simpel zijn. Er was echter een vraag die me het meest
aangreep (en nog steeds aangrijpt); Hoe valt D66 Amstelveen op het gebied van idealen
te vergelijken met de landelijke D66 partij. (Op het feit na dat we zowel
lokaal als landelijk in de oppositie zitten :-p ). Of beter gezegd: Wat
betekent sociaal-liberalisme voor Amstelveen?
Met deze vraag onder de arm ging ik de afgelopen twee weken eens rustig na denken over het sociaal-liberalime. Eerst een stukje historie. Wat is sociaal-liberalisme eigenlijk? Onze voorvader; de econoom John Locke zou, anders dan de econoom Adams de overheid een grotere rol toe bedelen dan Adam’s nachtwakerstaat. De overheid zou volgens Locke de rol krijgen die de democratische samenleving haar gaf, waarbij de vrijheid van het individu voorop stond. Dit vertalen naar Amstelveense begrippen lijkt een onmogelijke klus. Beter kunnen we proberen de begrippen iets meer anno 2011 te maken.
Sociaal-liberalisme is een jonge variant binnen het liberalisme. In tegenstelling tot Adam’s klassiek-liberalen deelt het sociaal-liberalisme een grotere rol toe aan de overheid. Op economisch en sociaal vlak geven wij de overheid een rol en zien sociaal-liberalen dat deze bredere functie prima kan samengaan met de vrijheid van het individu. Juist die combinatie maakt het een gewogen geheel waarbij zaken als sociale-voorzieningen, onderwijs en zorg ten delen of in zijn geheel door de overheid worden verschaft. Door deze zaken collectief te regelen gaat het individu er immers op vooruit. Dus wel degelijk meer overheid op deze gebieden.
En nu dan de stap naar Amstelveen. De hamer in mijn gezicht,
de doorn in mijn oog en hoogst bovenal een lastig (dus leuk) vraagstuk. Wat
betekent sociaal-liberalisme voor Amstelveen?
Na het opzoeken van de geschiedenis rondom onze stroming ben ik er
eigenlijk spelenderwijs uitgekomen. Aan de hand van de situatie rondom Cardanus
zal ik lokaal sociaal-liberalisme toelichten. D66 Amstelveen geeft erg veel om
het Amstelveense welzijnswerk en stelt het behoud van het welzijnswerk voorop; ‘no
matter what’ (SOCIAAL). Toch zeg ik dat we niet steeds maar geld in een
bodemloze put kunnen blijven gooien en dat een aanbesteding op zoek naar een
nieuwe welzijnsorganisatie geen slecht idee zou zijn (LIBERALISME).
Zodoende proberen sociaal-liberalen de overheid (in dit
geval de gemeente) de rol te geven van een maatschappelijke rechter. Waar
kunnen we het individu en de organisatie de vrijheid geven die ze verdienen? vs. Tot en met welke grens moeten we mensen
helpen en ondersteunen om ze naar een volgend niveau in hun leven te brengen?
Deze vragen zijn afwegingen die alle D66’ers (lokaal, landelijk of Europees) in
het debat verbinden. De ene meer links, de ander meer rechts. Een ding is voor
mij zeker de ‘echte’ liberalen vrijheden worden in Nederland beschermd door een groene kleur
en niet door een oranje ongeacht of dit lokaal of landelijk plaatsvindt.
Harmen van der Steenhoven
Burgerraadslid D66 Amstelveen
Meant to be – sociaal wonen volgens D66
Iemand die in Amstelveen in aanmerking wil komen voor een
sociale huurwoning, kan zomaar acht jaar op een wachtlijst komen te staan. Of
langer. Dat is niet omdat er in Amstelveen zo weinig sociale huurwoningen zijn.
Als je kijkt naar de doelgroep is het aantal woningen zelfs ruim voldoende.
Waarom dan toch die lange wachtlijst?
Het antwoord zal wellicht niet verrassen. Veel sociale
huurwoningen worden bewoond door mensen die niet tot de doelgroep horen: de
zogenaamde scheefwoners. Dat zijn mensen die meer verdienen dan de maximum
inkomensgrens waarmee je nog in aanmerking kunt komen voor een sociale
huurwoning. Sociale woningbouw kost de overheid geld en is bedoeld om mensen
die het minder breed hebben toch de mogelijkheid te bieden een woning te
betrekken. Iemand in een sociale
huurwoning die meer gaat verdienen dan genoemde inkomensgrens, zou dus
eigenlijk moeten verhuizen naar een duurdere woning.
Afgelopen dinsdag bespraken wij in de commissie Ruimte,
Wonen & Natuur de concept woonvisie van het college. Voor mij reden om me
in het afgelopen zomerreces eens goed te verdiepen in de problematiek. Want in
Amstelveen kan wel een overschot aan sociale huurwoningen bestaan ten opzichte
van de grootte van de doelgroep, maar geldt dat ook voor de hele stadsregio? En
hoe kijken woningcorporaties er tegenaan? Is scheefwonen eigenlijk wel aan te
pakken? Kortom, ik heb me niet hoeven vervelen deze zomer. En wat was het toch
fijn dat de zon me niet van werken weerhield.
De rode draad in de concept woonvisie is het bevorderen van
doorstroming en het bestrijden van scheefwonen, met als doel het vrijmaken van
de sociale huurwoningen voor degenen voor wie ze oorspronkelijk bedoeld zijn.
Klinkt goed, zou je zeggen. Op dit moment kunnen scheefwoners echter niet
gedwongen worden om te verhuizen. Zonder verhuizing geen doorstroming, en
zonder doorstroming geen einde aan de lange wachtlijsten.
Wat te doen? Namens D66 heb ik in de commissie – onder meer –
aan de wethouder gevraagd om te gaan kijken naar de mogelijkheid om mensen een
tijdelijk huurcontract aan te bieden. Indien iemand na een aantal jaar te veel
verdient, zou diegene moeten verhuizen naar een andere woning. Uiteraard willen
we niet dat zo iemand vervolgens op straat komt te staan. Dus: verleen hem/haar
voorrang bij het verkrijgen van een middeldure 'vervolgwoning'.
De commissie van dinsdag achter de rug, volgt donderdag een
berichtje van mijn collega Frank Berkhout. Of ik de tweet van @D66 over
doorstroomcontracten van eerder die dag al gezien heb. Nee, dus. Gauw kijken.
Wat blijkt: ons Tweede Kamerlid Kees Verhoeven
heeft minister Donner geopperd om het huurcontract van huurders van
sociale woningen te beëindigen indien zij boven de gestelde inkomensgrens
uitkomen. Uiteraard alleen als die mensen vervolgens wel de beschikking krijgen
over een andere en geschikte woning. Klinkt dat inmiddels bekend in de oren?
Kwartjes die op hun plaats vallen. Ik heb met veel mensen
contact gehad deze zomer, en onderzoek verricht. Op basis daarvan ideeën
ontwikkeld. Daartoe contact opnemen met onze Tweede Kamer-woordvoerder wonen
was even niet bij me opgekomen. Toch komen zijn ideeën verdacht veel met de
mijne overeen. En zo krijg je onverwacht een mooie bevestiging dat je voor de
juiste partij hebt gekozen. Kees, misschien moet ik je binnenkort toch eens
even bellen…
Maaike Veeningen
Raadslid D66 Amstelveen
Praat met de raad
Donderdagavond ‘praat met de raad’. Breed in de lokale pers aangekondigd. Dus toog ik opgetogen naar de bibliotheek. Daar kan iedere Amstelvener komen om met ons als raadsleden te spreken. En op de agenda dit keer helemaal mijn onderwerpen. De bezuinigingen op de buslijnen. Die zijn dramatisch zijn en geven mij grote zorg. Daarnaast de afvalinzameling. Waarover nu door mijn eigen amendement twee proeven lopen in de Westwijk en Randwijck. Dan gaat het om hergebruik van plastic, om de papier container en hoe vaak de wagen komt voorrijden om wat u niet heeft opgegeten op te halen. Waarover op verjaardagen wordt gesproken door tante Too en ome Berend. Vaak met een groot ‘die gemeente doet maar gehalte’. Dus het zou deze avond knallen worden. Spreken met de achterban. Daar doe je het toch voor als D66 raadslid.
En we waren er weer allemaal. Volle bak. Wij keurig met naam en partij op de revers. In afwachting van wat niet kwam. De getrouwe partij kanonnen ter ondersteuning uit alle fracties. En natuurlijk de ambtenaren uit het raadhuis. Maar waar was het volk? Waar de mensen die hun bus gaan verliezen op de van der Leeklaan, de Calvijnlaan of naar Station Zuid? Waar bleef die oude meneer die zijn GFT bak met hulpmotor naar de stoep torst?Of die mevrouw die achter haar voorgeprepareerde plastic afvalzak joeg om hem vervolgens in de storm niet te pakken te krijgen? Gelukkig toch nog drie man. Zelfs daarvan één inspreker. Maar die bleek overduidelijk onderdeel te zijn van het circuit. Had het over het regionale platform voor bedrijven en kantoren. Plabeka zoals wij dat noemen. Wat hij overigens ook deed. Niet iets waarvoor je tante Mien van de straat plukt.
We hadden natuurlijk kunnen wachten tot we een ons wegen. Tot de horde boze en blije stadgenoten alsnog de bieb zou zijn binnen gestroomd. Hoop doet leven niet waar. Maar we grepen spontaan de klikobak, die voor vragen over de afvalinzameling was neergezet, bij de kladden en rolden deze naar buiten. Als het volk ons niet opzoekt, moeten wij het volk opzoeken toch! Hiervoor waren we toch niet gekozen. Niet dat het zo laat op de avond en onvoorbereid nog echt werkte. Opluchten deed het in ieder geval wel. Misschien moeten we voortaan niet in, maar voor de bibliotheek gaan staan. Met megafoon de mensen aanroepen om toch vooral even te komen buurten. Is wellicht de drempel van zo’n setting binnen toch te hoog?
Is het, hoe goed bedoeld ook, te passief?
En zo bracht deze week wat in het raadswerk (en de tijd die je daarvoor hebt) soms best een dilemma is. Hoe kun je meer zelf gaan halen binnen de tijd die je tot je beschikking hebt. En hoe en waar doe je dat dan. Meer de wijken in. Maak de afstand letterlijk zo klein mogelijk. Ik ben weer even goed wakker geschut. Er op uit Lex. Laat je zien. Gelukkig dan toch maar, dat deze zelfde week mij toch ook heeft gebracht naar de wijkplatform vergadering Elsrijk. Halen en brengen. En natuurlijk naar het stadshart waar wij zaterdag als D66 stonden met onze enquête over de winkels en de sfeer op het stadsplein. Maar daarover een volgende keer vast meer. En wat betreft ‘ Praat met de raad’. Wordt beslist vervolgd maar hoe? Tja, daar gaan de geachte afgevaardigden met elkaar vast nog over spreken. Blijf me maar kritisch volgen en kom vooral dus de volgende keer langs.
Lex Hendriksen
Raadslid D66 Amstelveen
Een bruisend Stadsplein of de wekelijkse markt? Nou, gewoon alletwee!
Al jaren is D66 voorvechter voor een bruisender Amstelveens
Stadshart. En onder bruisender wordt dan
verstaan: meer evenementen en een gezelligere aankleding van het Stadsplein.
Nog niet zo lang geleden heeft D66 daarvoor een 10-puntenplan opgesteld. Steeds
meer partijen gaan D66 steunen om het Stadsplein intiemer en gezelliger te maken. Zo wist
D66 in december 2010 een motie unaniem aanvaard te krijgen om een kerstmarkt op
het Stadsplein te organiseren. Er werd daarbij tevens verzocht om de
mogelijkheden van een vaste locatie nabij het Stadsplein voor de wekelijkse
markt te onderzoeken. Een verplaatsing van de markt geeft namelijk meer
mogelijkheden voor (weekend) evenementen. De motie werd door wethouder Groot
enthousiast ontvangen in december 2010.
Zeer groot was daarom mijn verbazing in de kadernota te lezen dat
er geen verplaatsing van de markt zou komen, omdat dit een bedrag van 0,5-1
miljoen euro zou gaan kosten. Het bedrag kwam zomaar uit de lucht vallen,
zonder enige onderbouwing of zonder dat de gemeenteraad in kennis was gesteld
van een onderzoek. D66 heeft dan ook
fors ingezet om dit voorstel weer van
tafel te krijgen. En met succes! Het amendement om eerst een voorstel aan de
gemeenteraad te doen en dan pas te besluiten werd unaniem gesteund. Het college
moet dus eerst aan de bak om te laten zien welke mogelijkheden er zijn om de
markt permanent te verplaatsen.
En als het aan mij ligt, gaan we de wekelijkse markt zoveel
mogelijk naar de Rembrandtweg verplaatsen. Dat voor deze verplaatsing 0,5 – 1
miljoen aan investeringen benodigd zijn, kan je mij echt niet wijsmaken. Wat is
er nou helemaal nodig voor de verplaatsing van de markt? Een paar extra
aansluitpunten voor elektriciteit voor de marktkooplui, een iets andere
inrichting van de Rembrandtweg? En dat alles moet 0,5-1 miljoen euro kosten?
Welke aannemers laten ze dat dan doen? En komt er dan goud op de Rembrandtweg
te liggen?
Nu ja, ik wacht wel geduldig op het onderzoek van het
college, maar in de tussentijd verbaas ik me: over het voorstel om zomaar een
idee van de gemeenteraad, zonder onderbouwing, niet uit te voeren én over de hoogte van het benodigde bedrag
voor de verplaatsing van de markt.
Laten we als gemeente, gemeenteraad en college, eens wat
creatiever zijn: niet meteen overal geld voor vragen of nodig hebben, maar het
gewoon doen met de spullen die we hebben. Daar wordt de gemeente en de inwoners
alleen maar beter van. En in dit concrete geval: we kunnen een bruisender
Stadshart hebben met meer evenementen en ook genieten van de wekelijkse
vrijdagmarkt.
Catharina de Leur
Aan tafel! - Juni/Juli 2011
In de privésfeer wordt aan tafel de dag
doorgesproken en worden er plannen gemaakt. Bij verenigingen worden er verleden en heden en
toekomst besproken. Bedrijven komen
daar bijeen voor evaluatie- en innovatiegesprekken, brancheverenigingen bepalen er strategie voor de toekomst.
Politieke partijen discussiëren
over de toekomst van de stad en het welzijn van haar burgers..
Ik voel mij een
bevoorrecht mens dat ik aan veel van deze tafels heb mogen aan
schuiven (en er nog steeds zit).
Privé is het natuurlijk erg
belangrijk dat er gecommuniceerd wordt en dat lukt echt niet met het bord op
schoot en een briefje op de koelkast. Ondanks ons drukke “Horeca leven”
probeerden mijn vrouw en ik toch zoveel mogelijk gezamenlijk met onze zoon en
dochter aan tafel te eten om te horen hoe het op de sportclub, school en met
hun zelf ging. Als er kleine probleempjes waren kwamen die ter tafel en konden we grotere problemen
voorkomen.
Bij verenigingen 'staan' de beste stuurlui meestal aan
wal. Aan de bar het hoogste woord en niets deugt:"Waarom speelt mijn zoon
of dochter niet in het 1e team?"
"Wat duurt de bediening lang in de kantine!! ", Ïs de kleedkamer nog
niet schoon?". Aan het bestuur van de vereniging de taak om het zó te
organiseren dat al die vrijwilligers gemotiveerd blijven en de vereniging voor
nu en in de toekomst bestaansrecht houdt.
Dat komt allemaal op
het bordje van die vrijwillige- en bereidwillige bestuursleden die aan de grote bestuurstafel
lastige knopen doorhakken.
Ondernemers werken
hard in hun bedrijven en hebben weinig tijd voor andere
zaken dan hun eigen zaak. Toch is het van groot belang om ook over de schutting
te kijken, het probleem van je college ondernemers kan morgen jouw probleem
zijn. Het is dan ook heel verstandig om georganiseerd te zijn. Branche
organisaties en ondernemersverenigingen kunnen op lokaal niveau, alsmede
regionaal niveau, veel voor elkaar krijgen omdat zij een collectief
vertegenwoordigen en aan tafel zitten bij de desbetreffende
wethouder of burgemeester. Zo kan bijvoorbeeld voor de Horeca bereikt
worden dat de terrassen het gehele jaar open zijn. Een individuele
ondernemer krijgt zulke zaken minder makkelijk voor elkaar.
Democratie lijkt bij
ons zo van zelfsprekend, maar als je de berichtgeving in de media volgt zie je
hoe het ook anders kan in de wereld. In ons land is het stemrecht een
groot verworven recht waar we zuinig op moeten zijn en waar we ook gebruik van
moeten maken. Gelukkig kunnen wij in ons land kiezen uit vele politieke
partijen.Hun campagne teams mogen en gaan ook graag de straat op om hun
boodschap over te brengen.
Politiek is voor velen de ver
van je bed show, wat kun je nou als eenvoudig burger veranderen, “ze” doen toch
wat ze zelf willen!
Dat men deze mening
is toegedaan is ook te begrijpen, maar daar ligt ook wel weer de uitdaging. D66
is als een sociaal democratische partij die wél luistert naar burgers en
ondernemers en waar je of je nou in het bestuur, fractie of in een commissie aan tafel zit, alle ruimte krijgt om je mening
te ventileren en je ideeën te spuien.
Als burger en
ondernemer heb je rechten en plichten en die verplichting heeft de
overheid natuurlijk ook. De belangen van de diverse. partijen in het college
(burgemeester & wethouders) zijn natuurlijk verschillend.De gemeenteraad heeft hierin een contolerende
functie en zal altijd het belang van de burger voorop stellen. Als je als
politieke partij deel kunt uitmaken van het college kun je makkelijker je
speerpunten uit je verkiezingsprogramma realiseren dan wanneer je in de
oppositie zit. Je kunt oppositie voeren en overal tegen zijn, maar dan
weet je ook zeker dat er weinig te halen valt. Je kunt ook aan tafel gaan zitten met de andere partijen
om te kijken wat er wel valt te realiseren. D66 kiest voor de laatste optie en
uit de verschillende door ons ingediende en aangenomen moties blijkt dat wij
hier succesvol in zijn.
Kort om, aan tafel
gebeurt het, aan tafel !
Michel Becker
Amstelveense kwaliteit – juni 2011
Waarom willen al die Amsterdammers nu in Amstelveen wonen? Dit
vroeg wethouder Raat zich in de afgelopen raadsvergadering af. Hij was van
mening dat het hier om de goede kwaliteit van de Amstelveense scholen moest
gaan en dat is niet meer dan begrijpelijk van de wethouder onderwijs. ‘En het
groen natuurlijk’, voegde hij, tussen neus en lippen door, toe.
Nu ken ik wel groenere gemeenten dan Amstelveen en ik
verbaas mij ook wel eens over de hoeveelheid Amstelveense jongeren die in
Amsterdam (Zuid) op school zitten. Volgens mij is het meer dan dat. Mensen
willen hier wonen vanwege de
Amstelveense kwaliteit.
Dat gaat dus niet over zomaar groen, maar over Heemparken,
het Amsterdamse Bos en de Bovenkerkerpolder. Dat gaat over 12 speelbadjes op
80.000 inwoners, dat gaat over een kleinschalig poppentheater in de buurt, maar
ook over een veilige buurt, Schiphol om de hoek, goede bereikbaarheid met de
auto én het openbaar vervoer.
Het is daarom belangrijk om die zaken die Amstelveen uniek
maken te behouden, omdat het ook in de toekomst zaak is dat mensen graag in
Amstelveen willen komen wonen. Dan doen we het goed. Dat betekent niet dat je
nooit iets kan veranderen, maar wel dat je goed moet opletten als je moet
bezuinigen. Daarom willen wij die speelbadjes in de buurt behouden, omdat dat nou
juist Amstelveen zo uniek maakt.
Frank Berkhout – Gemeenteraadslid D66
Week 21: TERUGBLIK OP FRACTIEVERGADERING
In de regel passeren veel onderwerpen tijdens een fractievergadering.
We nemen zaken door die in de drie commissies aan de orde komen en bepalen ons politieke standpunt.
Deze vergadering hebben we anders ingericht. Omdat de kwestie Cardanus in de gemeente hoog oploopt , wilden we extra tijd hebben om van gedachten te wisselen en ons oordeel te vormen. Minder tijd voor de lopende zaken, meer tijd voor een centraal onderwerp.
Als fractievoorzitter geef ik informatie over een gesprek met de interim-directeur van Cardanus. Het is van groot belang dat de zienswijzen van de gemeente en van de instelling naast elkaar worden gelegd.
Vervolgens komt de politieke lijn aan de orde. We willen continuïteit in het welzijnswerk maar wel onder de noemer van verandering en hervorming. Op dezelfde voet verder gaan is geen oplossing. Van de kant van Cardanus verwachten we veranderingen in de organisatie en financieel management, van het college verlangen we duidelijkheid over hun koers: willen ze nog verder met Cardanus of niet. Einde maken aan de onzekerheid is hoofdzaak. Onze visie hebben wij verwoord in een persbericht, dat naar de lokale pers is gestuurd. Terugkijkend op deze vergadering zeg ik: sneller afhandelen van “nevenzaken” en meer tijd maken voor centrale onderwerpen levert politiek meer op!
Rien Alink, fractievoorzitter
D66 fractie start interactief forum
Vanaf week 21 van 2011 zal de gemeenteraadsfractie van D66 in Amstelveen een eigen forum gaan bijhouden. Eens in de zoveel tijd komt een lid van de fractie met zijn eigen creatieve inbreng op de lokale politiek.
Een echte aanrader! De aftrap: fractievoorzitter Rien Alink.



word lid







